Specialisaties: ruimtelijke ordening, economie, stedenbouw, wegenbouw, mobiliteit en verkeer
Vrije tijd: jagen, fietsen, tuinieren
Contactgegevens:
julien.dekeyser@vlaamsbrabant.be
Julien stamt af van een familie die al sinds 1725 in Boortmeerbeek woont. De 54-jarige landbouwerszoon is een selfmademan die al 24 jaar een politiek mandaat bekleedt.
Schiplakenbos is een schitterend natuurgebied met aangename wandel- en fietspaden die langs het kasteeldomein van graaf De Landsheer lopen. Je komt er haast in een andere wereld terecht. Ook de Dijlevallei in Hever, met die uitgestrekte weilanden, is prachtig. Net als de fietsroute langs het kanaal Leuven-Dijle".
"In Boortmeerbeek is er nog een echte buurtwinkel : bij Croes, tegenover het gemeentehuis. Een vrij kleine zaak, maar je vindt er zowat alles wat je nodig hebt : voeding, onderhoudsproducten, toiletartikelen, ... Het is allemaal iets duurder dan in een grootwarenhuis, maar je moet er niet voor omrijden en vooral : je bent er geen nummer. De uitbater noemt je met je voornaam, geeft je raad, gaat een gesprekje aan over koetjes en kalfjes. Héél gezellig".
"Een absolute lievelingswinkel heb ik niet. Maar ik ga graag naar de lokale bakker, de lokale beenhouwer, de lokale kruidenier. Schoenen koop ik in de lokale schoenwinkel. Ik hou van die kleinschaligheid, die het persoonlijk contact bevordert".
Ik ben geen caféganger. Twee, drie keer per maand vind je me wel in tavernes Deauville en Believe. Of vooral bij Marcel in de Warande, een volkscafé aan het station. Er is daar altijd veel volk, jong en oud, van allerlei pluimage. Ik ben daar gewoon een volkse man tussen de andere volkse figuren. Al noemen sommigen mij nog "burgemeester", hoewel ik dat al zeven jaar lang niet meer ben. Marcel is duivenliefhebber, net als ik. Wij weten dus waarover praten".
"Het gebeurde vroeger dat ik beroepshalve tot elf keer in vijf dagen uit moest gaan eten. Nu tracht ik dat te beperken tot één keer per week, ook al omdat ik op mijn gewicht moet letten. Liefst van al ga ik bij mijn moeder in Schiplaken eten, doorgaans met liefde bereide Vlaamse kost. Soms eet ik in het personeelsrestaurant van het Provinciehuis. Niet in het aparte restaurant voor de deputatie. Ik zit liever tussen het gewone personeel. Dikwijls blijft het bij een broodje en soep. Soep eet ik bijna elke middag en elke avond".
"In de herfst- en winterperiode is er niets dat me meer ontspant dan een jachtpartij. Daarvoor trek ik naar grote jachtgebieden, buiten de bewoonde zones. Ik jaag niet op groot wild. Eén keer jaagde ik op een ree, maar dat dier bekeek me zo indringend, dat ik het heb laten lopen. Ik jaag wel op fazanten, patrijzen, eenden, konijnen en hazen. Alleen op de mannetjes, want de wijfjes staan in voor het voortbestaan van het ras. Een jager maakt zo het onderscheid. Tijdens de zomer kan ik genieten van werken in de tuin. De landbouwerszoon in mij, allicht. Wat me ook ontspant, is naar een veldrit gaan kijken. Ik ben supporter van Sven Nijs, een kraan in zijn vak, die ook honderd procent leeft voor zijn sport. Tijdens de zomer zie je me al eens op een wegkoers, maar veldrijden spreekt me meer aan".
"Elke dinsdagavond hou ik in Boortmeerbeek een zitdag. Daar komen gemiddeld zo'n twintig mensen op af, met de meest uiteenlopende vragen. Mijn medewerkers Danny, Jan en Steven staan me bij. Na afloop gaan we soms iets drinken of een snackje eten in de Deauville, de Believe of de Warande. Heel uitzonderlijk loopt dat eens tot de vroege uurtjes uit".
"Jeugdvrienden had ik niet. Tot mijn dertigste stond ik drie tot vier keer per week om 3u30 op, om in de ouderlijke boerderij aan het witloof te werken, of om de dieren te verzorgen. Soms stemt het me wat droef, dat ik op die manier een stuk van mijn leven heb gemist. Gaan voetballen of aansluiten bij een jeugdvereniging, kon of mocht niet. Waar zou ik dan vrienden gemaakt hebben ? Later leerde ik wel Wilfried kennen, we gingen 15 jaar lang samen op vakantie. Maar nu ben ik hem een beetje uit het oog verloren. Jammer, eigenlijk"
"Politiek wordt nog maar weinig met liefde, met een onvoorwaardelijke inzet bedreven. Ik vind dat je als politicus ten dienste staat van het volk en je je honderd procent voor dat volk moet geven. Wat me ook stoort, is dat de mensen alsmaar vlugger gaan klagen, terwijl zij het nu zoveel beter hebben. Vroeger trokken ze veel meer hun plan. Nu gaan ze bij de overheid zagen omdat een rooster verstopt is, terwijl het hun schuld is omdat zij daar frietvet hadden in gegoten. "Kan je ons niet helpen ? Goed, dan stemmen we voor het Vlaams Belang", reageren ze dan. Enkelingen die met allerlei acties en juridische spitsvondigheden de inplanting van broodnodige sociale woningen of ambachtelijke terreinen trachten te verhinderen, werken evenzeer op mijn zenuwen. Overheden en rechters zouden meer naar de zwijgende massa van 80 % of 90 % van de mensen moeten luisteren, dan toe te geven aan die egoïsten".
"De geboorte van mijn kinderen Steven en Annick waren momenten om eeuwig te koesteren. En verder ? Ik moest hard werken op de ouderlijke boerderij, maar hou daar toch ook mooie herinneringen aan over. De wonderen van de natuur vooral. Kalveren ter wereld helpen brengen was één van die mooie ervaringen. Mijn gelukkigste moment beleefde ik bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1994. Ik kreeg toen 2.100 van de 8.000 in Boortmeerbeek uitgebrachte stemmen achter mijn naam. Ik had mezelf in de politiek altijd een beetje minderwaardig gevoeld, omdat ik geen universitair diploma heb. Maar de mensen hadden blijkbaar mijn werk als schepen van ruimtelijke ordening en openbare werken geapprecieerd. In die mate dat ze mij eigenlijk zelf tot burgemeester kozen".
"Ik ben geen dromer. Ik zou wel graag willen, dat de mensen meer met elkaar zouden praten, meer van elkaar zouden verdragen. Ook in de politiek. Breng intellectuelen en mensen met gezond boerenverstand samen, laat hen eenvoudige wetteksten maken en oplossingen zoeken voor de echte problemen, in plaats van uren tijd te verliezen met burenruzies en gekrakeel. Dan zou er meer tijd overblijven om te doen wat we graag doen. Of is dat een utopie" ?